ஆங்கிலேயக் கவிஞர் அன்னா லெத்திசியா பார்பௌல்டின் தத்துவ மொழிகள்:
கல்வி என்பது புத்தக அறிவை மட்டும் தருவது அல்ல; மனிதன் நெஞ்சில் நல்லுணர்வையும் கருணையையும் வளர்க்கும் சக்தி.
குழந்தைகளின் மனதில் விதைக்கப்படும் அறிவு, ஒரு நாளில் சமூகத்தின் எதிர்காலத்தை உருவாக்கும்.
சிறுவயதில் கற்ற நல்ல ஒழுக்கமும் அறிவும், மனித வாழ்க்கையின் முழு பாதையையும் வழிநடத்தும்.
மனிதன் உண்மையாக கல்வி கற்றவன் என்றால் அவன் எல்லா உயிர்களிடமும் கருணையுடன் நடப்பான்.
அநீதியை அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்வது சமூகத்தின் முன்னேற்றத்தையே தடுக்கிறது.
ஒரு சமூகம் முன்னேற வேண்டுமெனில் அதில் அறிவும் மனிதநேயமும் ஒன்றாக வளர வேண்டும்.
பெண்ணின் உண்மையான அழகு அவளது மனவலிமையும் அறிவும் தான்.
ஆண் – பெண் இருவருக்கும் ஒரே மாதிரியான சிந்தனை திறனும் அறிவும் உள்ளது.
கல்வி பெற்ற பெண் ஒரு குடும்பத்தையே அல்ல, ஒரு சமூகத்தையே உயர்த்துவாள்.
பெண்ணின் குரல் மௌனமாக்கப்பட்டால் நீதியும் மௌனமாக்கப்படும்.
அறிவு என்பது ஆண்களுக்கு மட்டுமல்ல; பெண்களுக்கும் இயல்பான உரிமை.
பெண் தன் திறமையை மறைக்க வேண்டியதில்லை; அதை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
ஒரு சமூகத்தின் முன்னேற்றம் அதன் பெண்களின் மரியாதையால் அளவிடப்படுகிறது.
பெண்ணை பலவீனமாக நினைப்பது அறியாமையின் விளைவு.
பெண் கல்வி பெறும்போது மனிதநேயம் வளர்கிறது.
பெண்ணின் அறிவை வளர்த்தால் சமூகம் முழுவதும் வெளிச்சம் பெறும்.
பெண்ணை மதிக்கும் சமூகமே நாகரிகமான சமூகம்.
பெண் தன் குரலை உயர்த்தும்போது சமத்துவத்தின் கதவு திறக்கிறது.
பெண் அடக்கப்பட வேண்டியவர் அல்ல; மதிக்கப்பட வேண்டியவர்.
பெண் உரிமை என்பது தனிப்பட்ட போராட்டமல்ல; மனித சமத்துவத்தின் அடித்தளம்.
தொகுப்பு – மணி அமுதன்