இழந்த உறுப்புகளை மீண்டும் வளர்க்கும் ‘ஆக்சலாட்டல்’!

சிறிய புன்னகையுடன், தலையின் இருபுறமும் இறகுகள் போல விரிந்த செவுள்களைக் கொண்ட ஒரு உயிரினத்தைப் பார்த்தால், அது ஏதோ கற்பனை உலகத்தில் இருந்து வந்தது போலத் தோன்றலாம்.

ஆனால், இந்த வித்தியாசமான உயிரினம் உண்மையில் நம் பூமியில் வாழ்கிறது. அதுதான் ஆக்சலாட்டல் (Axolotl).

பார்ப்பதற்கு எப்போதும் குழந்தை போன்ற தோற்றத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், இவை இயற்கையின் பல ஆச்சரியமான ரகசியங்களைத் தன்னுள் வைத்திருக்கின்றன.

ஆக்சலாட்டல் என்பது மீன் அல்ல. இது சாலமாண்டர் (Salamander) வகையைச் சேர்ந்த ஒரு நீர்வாழ் உயிரினம். இதன் அறிவியல் பெயர் அம்பிஸ்டோமா மெக்சிகானம் (Ambystoma mexicanum).

இதன் தலையின் இருபுறமும் காணப்படும் இறகுகள் போன்ற அமைப்புகள் வெளிப்புற செவுள்கள் (External gills) ஆகும்.

இவை தண்ணீரில் இருந்து ஆக்சிஜனை எடுத்துக்கொண்டு சுவாசிக்க உதவுகின்றன. அதேபோல், இதன் நீண்ட வால் நீந்துவதற்கு உதவுகிறது.

பொதுவாக, தவளைகள் போன்ற பல நீர்வாழ் உயிரினங்கள் வளரும்போது தங்கள் உடல் அமைப்பில் பெரிய மாற்றங்களை அடைந்து, நீரிலும் நிலத்திலும் வாழக்கூடிய நிலையை அடைகின்றன.

ஆனால், ஆக்சலாட்டல் அப்படி மாறுவதில்லை.

தனது வாழ்நாள் முழுவதும் நீரில் வாழ்வதற்கேற்ற உடல் அமைப்பைத் தக்க வைத்துக் கொள்கிறது.

குழந்தைப் பருவத்தில் இருக்கும் சில உடல் அம்சங்களைத் தக்க வைத்துக் கொண்டே இனப்பெருக்க முதிர்ச்சியையும் அடைகிறது.

இந்த வித்தியாசமான வளர்ச்சி முறைக்கு இளம் பருவ அம்சங்களைத் தக்கவைத்தல் (Neoteny) என்று பெயர்.

இந்த உயிரினத்தின் பெயருக்குப் பின்னாலும் ஒரு சுவாரஸ்யமான கதை இருக்கிறது.

ஆக்சலாட்டல் என்ற பெயர் நஹுவாட் (Nahuatl) மொழியில் இருந்து வந்தது. இது நீர் சார்ந்த உயிரினம் அல்லது நீருடன் தொடர்புடைய ஸோலோட்ல் (Xolotl) என்ற கடவுளைக் குறிக்கும் பெயராக விளக்கப்படுகிறது.

அஸ்டெக் (Aztec) புராணங்களின்படி, ஸோலோட்ல் என்ற கடவுள் தன்னைப் பல வடிவங்களாக மாற்றிக்கொண்டு பலியிடப்படுவதிலிருந்து தப்பிக்க முயன்றதாகக் கூறப்படுகிறது.

அதில் அவர் ஆக்சலாட்டலாக மாறியதாகவும் ஒரு கதை கூறுகிறது. இந்த உயிரினத்தை அஸ்டெக் மக்கள் புனிதமானதாகக் கருதியதோடு, உணவாகவும் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.

காலப்போக்கில், இந்த உயிரினத்தின் தனித்துவமான உடல் அமைப்பு விஞ்ஞானிகளின் கவனத்தை ஈர்த்தது.

1864-ம் ஆண்டு மெக்சிகோவிலிருந்து சுமார் 34 ஆக்சலாட்டல்கள் பிரான்ஸ் நாட்டின் பாரிஸ் நகரில் உள்ள இயற்கை வரலாற்று அருங்காட்சியகத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டன.

அங்கிருந்து அவை இனப்பெருக்கம் செய்யப்பட்டு, ஐரோப்பாவின் பல்வேறு ஆய்வகங்களுக்கும் கொண்டு செல்லப்பட்டன.

இவ்வாறு உலகம் முழுவதும் உள்ள ஆய்வகங்களில் வளர்க்கப்படும் ஆக்சலாட்டல்களின் பரவலுக்கு அந்த ஆரம்பக் குழு முக்கிய பங்கு வகித்தது.

ஆக்சலாட்டல்களை விஞ்ஞானிகள் அதிகம் ஆராய்வதற்கு முக்கிய காரணம், அவற்றின் உடல் உறுப்புகளை மீண்டும் வளர்க்கும் திறன் (Regeneration) ஆகும்.

ஒரு காலையோ அல்லது வாலையோ இழந்துவிட்டால், அந்தப் பகுதியை மீண்டும் வளர்க்கும் திறன் இவற்றுக்கு உண்டு.

புதிதாக உருவாகும் உறுப்பில் எலும்புகள், தசைகள், நரம்புகள் மற்றும் தோல் போன்ற பல்வேறு திசுக்கள் மீண்டும் உருவாகின்றன.

மற்ற உயிரினங்களில் காயம் ஏற்பட்டால் பெரும்பாலும் தழும்புகள் உருவாகும் நிலையில், ஆக்சலாட்டல்களால் இழந்த உறுப்புகளை அதன் இயல்பான அமைப்புக்கு நெருக்கமாக மீண்டும் உருவாக்க முடிகிறது.

இந்த மறுவளர்ச்சி திறன் (Regeneration) எப்படி நடைபெறுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள விஞ்ஞானிகள் தொடர்ந்து ஆய்வு செய்து வருகின்றனர்.

காயமடைந்த பகுதியில் உள்ள செல்கள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன, புதிய செல்களை எவ்வாறு உருவாக்குகின்றன, அவை மீண்டும் ஒரு முழுமையான உறுப்பாக எப்படி மாறுகின்றன என்பதெல்லாம் முக்கியமான ஆராய்ச்சிப் பகுதிகளாக உள்ளன.

இந்த ஆய்வுகள் எதிர்காலத்தில் மனிதர்களின் காயங்கள் மற்றும் திசுக்கள் பாதிக்கப்படும்போது அவற்றைச் சரிசெய்யும் மருத்துவ முறைகளை உருவாக்க உதவலாம்.

இருப்பினும், ஆக்சலாட்டலின் மறுவளர்ச்சி திறனை மனிதர்களிடம் அப்படியே பயன்படுத்த முடியும் என்பது இன்னும் உறுதிப்படுத்தப் படவில்லை.

ஒரு காலத்தில் மெக்சிகோவின் ஏரிகள் மற்றும் நீர்நிலைகளில் அதிகமாகக் காணப்பட்ட இந்த உயிரினம், இன்று தனது இயற்கையான வாழிடத்தில் பெரும் ஆபத்தை எதிர்கொள்கிறது.

மெக்சிகோ நகரத்தின் வளர்ச்சி, ஏரிகள் மற்றும் ஈரநிலங்கள் குறைந்து வருவது, நீர் மாசுபாடு போன்ற காரணங்களால் இதன் வாழிடம் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

மேலும், திலாப்பியா (Tilapia) மற்றும் கெண்டை மீன்கள் (Carp) போன்ற வெளியிலிருந்து அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மீன்கள், ஆக்சலாட்டல்களின் உணவுக்குப் போட்டியாக இருப்பதோடு, அவற்றின் முட்டைகளையும் உண்ணக்கூடியவை.

இவை அனைத்தும் சேர்ந்து இயற்கையில் ஆக்சலாட்டல்களின் எண்ணிக்கை குறைவதற்குக் காரணமாகின்றன.

ஆய்வகங்கள், உயிரியல் பூங்காக்கள் மற்றும் செல்லப்பிராணி வளர்ப்பில் அதிக எண்ணிக்கையில் காணப்பட்டாலும், இயற்கையில் வாழும் ஆக்சலாட்டல்கள் அழிவின் மிக அதிக ஆபத்தில் உள்ளன.

தற்போது இவை மிகவும் அருகிய நிலையில் உள்ள உயிரினங்கள் (Critically Endangered) என்ற பாதுகாப்பு நிலையைப் பெற்றுள்ளன.

இயற்கையில் இவை வாழும் இடங்களைப் பாதுகாப்பதும், நீர்நிலைகளை மாசுபடாமல் வைத்திருப்பதும், அவற்றின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க மேற்கொள்ளப்படும் பாதுகாப்பு முயற்சிகளும் மிகவும் அவசியமானவை.

எப்போதும் குழந்தை போன்ற தோற்றத்தைக் கொண்டிருக்கும் இந்தச் சிறிய உயிரினம், இழந்த உறுப்புகளை மீண்டும் வளர்க்கும் அசாதாரண திறனால் அறிவியல் உலகில் பெரும் முக்கியத்துவத்தைப் பெற்றுள்ளது.

மனிதர்களால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்படாத உடலின் மறுவளர்ச்சி ரகசியங்களைத் தன்னுள் வைத்திருக்கும் ஆக்சலாட்டல், எதிர்கால மருத்துவ ஆராய்ச்சிகளுக்கு புதிய வழிகளைத் திறக்கக்கூடிய உயிரினமாகத் திகழ்கிறது.

ஆனால், மனிதர்களின் ஆர்வத்தையும் ஆய்வுகளையும் ஈர்த்துக்கொண்டிருக்கும் இதே உயிரினம், தனது இயற்கையான வாழிடத்தில் உயிர்வாழப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறது.

இதன் வாழ்விடத்தைப் பாதுகாப்பது என்பது ஒரு உயிரினத்தை மட்டுமல்ல, அது வாழும் இயற்கைச் சூழலையும் பாதுகாப்பதாகும்.

– சங்கீதா

 

You might also like