ஓடாத ஒரு நொடி வாழ்நாள் முழுக்கத் துரத்துகிறது!

நூல் அறிமுகம்: மலையேற்றம் – குறுநாவல்!

ஒரு கிராமத்தில் எப்போதும் அமைதியாக இருப்பவர்களை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். சண்டை போடமாட்டார்கள், யாரிடமும் குரல் உயர்த்தமாட்டார்கள், தங்கள் வேலையை மட்டும் பார்த்துக்கொள்வார்கள்.

அப்படிப்பட்டவர்களை “நல்ல மனிதர்” என்று எளிதாகச் சொல்லிவிடுகிறோம். ஆனால், சில சமயம் அந்த அமைதி குணம் அல்ல; அது தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் நினைவின் வடிவமாக இருக்கலாம். ராசபாண்டி அப்படிப்பட்டவன்.

அவன் வாழ்க்கை வெளியிலிருந்து பார்த்தால் சாதாரணம். காலையில் மாடுகளை அவிழ்த்து கொண்டு செல்வான். சந்தைக்கு போய் விலை பேசுவான். மாலை வீடு திரும்புவான்.

கிராமத்தில் அவனைப் பற்றி யாருக்கும் பெரிய கருத்து இல்லை. “அமைதியான பையன்” என்பதைத்தவிர. ஆனால், அவன் வாழ்வது நாட்களை அல்ல – ஒரு நாளை.

அவன் மனதில் நேரம் நகர்வதில்லை. மற்றவர்களுக்கு நேற்று கடந்தது, இன்று தொடங்கியது. ராசபாண்டிக்கு ஒரு நாள் மட்டும் முடிவடையாமல் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

குழந்தையாக இருந்தபோது நடந்த ஒரு சம்பவம் அவன் உள்ளத்தில் நினைவு ஆகாமல் நிற்கிறது; அது இன்னும் நிகழ்காலம் போலவே திரும்பி வருகிறது.

அவன் ஓடாத ஒரு நொடி அவனை வாழ்நாள் முழுக்கத் துரத்துகிறது.

நாம் பொதுவாகக் குற்றம் செய்தவர்களைத்தான் குற்றவாளி என நினைக்கிறோம். ஆனால், சில நேரங்களில் செய்யாத செயலும் மனிதனை தண்டிக்கிறது.

“அப்போது நான் ஏன் தடுக்கவில்லை?” என்ற கேள்வி அவன் உள்ளத்தில் இடைவிடாமல் ஒலிக்கிறது. யாரும் கேட்காத விசாரணைக்கு அவன் தினமும் சாட்சி அளிக்கிறான். நீதிபதி அவனே, குற்றவாளி அவனே.

அவன் அப்பாவை வெறுப்பதில்லை. அவன் அஞ்சுவது வேறு ஒன்று, ஒருநாள் தானும் அப்படியே ஆகிவிடுவேனா என்பதே.

அதனால் தான் அவன் கோபத்தை அடக்குகிறான். அது நல்ல குணம் அல்ல; அது பயம். யாரிடமும் நெருக்கமாக வரமாட்டான். அது வெட்கம் அல்ல; தன் அருகில் இருப்பவர்களுக்கு துன்பம் வருமோ என்ற அச்சம்.

அவன் காதலிக்கும் பெண்ணிடம் கூட மெதுவாகப் பேசுகிறான். அவள் அதை நாணம் என்று நினைக்கிறாள்.

ஆனால், அவன் மனதில் ஓடுவது கணக்கு “நான் அருகில் சென்றால் அவளுக்கு காயம் வருமோ?” என்ற பயம்.

அவன் வாழ்வது நிகழ்காலத்தில் அல்ல; ஒருகாலத்தில் முடியாமல் போன தருணத்தை மனத்தில் திருத்த முயலும் வாழ்க்கை.

ஒரு மலைப் பயணத்தில் அவன் வாழ்க்கை மாறுகிறது. அங்கு ஒரு அபாய தருணம் உருவாகிறது. அவனுக்கு இரண்டு தேர்வுகள்; ஒன்று ஓடலாம் அல்லது நிற்கலாம்.

அந்த நொடியில் தான் அவன் முதன்முறையாக நினைவில் அல்ல, நிகழ்காலத்தில் முடிவு செய்கிறான். அவன் காப்பாற்றுவது ஒருவரின் உயிரை மட்டும் அல்ல; தனது கடந்தகால தீர்ப்பை.

அதற்குப் பிறகு வெளியுலகில் எதுவும் மாறவில்லை. அதே வீடு, அதே வேலை, அதே மனிதர்கள். ஆனால், அவன் உள்ளத்தில் மெதுவான அமைதி பிறக்கிறது. கடந்தகாலம் அழியவில்லை; ஆனால், அது இனி அவனைத் தொடர்ந்து விசாரிக்கவில்லை.

நாம் சிலரை அமைதியானவர் என்று அழைக்கிறோம். உண்மையில் அவர்கள் அமைதியாக இல்லை. அவர்கள் உள்ளே தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மற்றவர்கள் கேட்காத நீதிமன்றத்தில் தங்களைத் தாமே விசாரித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ராசபாண்டி எல்லாவற்றையும் மறந்துவிடவில்லை. அவன் குற்றமற்றவனாகவும் மாறவில்லை. ஆனால், அவனுக்குக் கிடைத்தது பெரிய விடுதலை அல்ல — ஒரு சிறிய அனுகூலம்.

பல நாட்களுக்குப் பிறகு ஒருநாள் இரவு அவன் கண்களை மூடுகிறான். அந்த காட்சி உடனே திரும்பி வரவில்லை. சில மனிதர்களுக்கு அதுவே வாழ்க்கையின் தொடக்கம்.

மலையேற்றம் – குறுநாவல் | சந்திரா தங்கராஜ் | எதிர் வெளியீடு |

நாடகக் கலைஞர் தம்பிச்சோழன் எழுதிய பதிவு.